ChoozLog van Charlotte

In 2008 is er een methode uitgekomen om bij ouderen met een uitingsbeperking (zoals dementie), pijn objectief te kunnen meten en beoordelen. Het gaat om de REPOS (Rotterdam Elderly Pain Observation Scale).  Deze metingmethode is uitgebreid wetenschappelijk onderzocht. Onderzoeker Mevrouw Anneke Boerlage van het Erasmus MC uit Rotterdam is de persoon die je hiervoor kunt bereiken. Zie de website: http://www.pijnverpleegkundigen.nl/ voor meer informatie.

Op dit moment schrijf ik mijn scriptie voor de mbo-v opleiding over pijnmeting bij dementie. Gelukkig is er nu een methode om onze cliënten tegemoet te komen in het onderkennen en herkennen van pijn. Hopenlijk verbetert dit ook de behandeling van pijn, waardoor zij een prettiger leven hebben en zich gemakkelijker voelen tijdens ADL-momenten.

Zorgplannen schrijven is niet iets wat je eventjes doet: het vergt een scherp observatievermogen en ook het vermogen om scheiding te kunnen maken probleem/oorzaak en het kunnen bedenken van goed onderbouwde interventies.

Bij dit alles wordt je uiteraard bijgestaan door systemen als de PES, GORDON/NANDA, SAMPC, RUMBA en zo nog meer.

Makkelijk? soms wel en soms wat minder. In ieder geval is dat wat mij betreft leuk. De opleiding tot EVV-er heeft mij wel enorm geholpen om duidelijke zorgplannen te schrijven.

Zorgplannen bieden de juiste houvast om die zorg te geven die een cliënt echt nodig heeft. Anders vaart iedere collega maar op zijn/haar ervaring zonder een duidelijk kader. Vooral bij cliënten met een psychiatrische aandoening is een eenduidig beleid onontbeerlijk. Zo zie je maar weer: al die papieren rompslomp is toch ergens goed voor!

Enige tijd geen berichten geschreven, nu toch maar weer eens in de digitale pen!

In de media wordt wel gesproken over Zorg Zwaarte Pakketten (ZZP).  Waar de instellingen voorheen een vast bedrag per cliënt kregen ongeacht de zwaarte van de aandoening en de daar bijbehorende zorg, wordt de financiering nu bepaald aan de hand van de zwaarte van de zorg die verleend wordt aan de cliënt.  Dit houdt in dat er eens in de 2/3 maanden een scoreformulier moet worden ingevuld en wordt verzonden aan het zorgkantoor. Van belang bij het invullen is een up-to-date zorgplan. Kortom: werk aan de winkel voor de EVV-ers! Met name het uitleggen aan en motiveren van collega’s dat een goede rapportage onontbeerlijk is hierbij, is van belang. Want geen duidelijk zorgplan, kan minder geld en op termijn dus minder collega’s gaan betekenen.

Zelf vind ik dat de bureaucratie met deze maatregelen juist toegenomen is i.p.v afgenomen. Dat terwijl er ons vanuit de politiek iets anders beloofd was. Ook fraude kan natuurlijk best voorkomen (het is verleidelijk een zorgplan iets ‘zwaarder’ te maken dan in werkelijkheid het geval is).  Dit laatste zal meevallen, er kan gecontroleerd worden.  Het grote voordeel van dit systeem is wel dat de cliënt die het meeste aandacht vraagt nu ook het meeste betaald. Wel zo eerlijk!? Ik denk van wel.

Alleen zou het handig zijn als politiek Den Haag voor alle registratie eens nadenkt om de EVV-ers met een medisch-secretaresse te ondersteunen. Zodat ik naast de leuke taken van het EVV-schap ook nog tijd over houdt voor de échte zorg. Bij deze dus een oproep aan de staatssecretaris en de minister van VWS.